[2] Бог не го отфрли Својот народ, кој однапред го одбра. Или, пак, не знаете што кажува Писмото за Илија, како тој Му се пожали на Бог Израилев, ве­леј­ќи: 
[3] „Господи, ги убија пророците Твои и ги раскопаа жртвениците Твои; јас ос­танав сам, и сакаат да ми ја земат ду­ша­та.“ 
[4] А како му вели Божјиот одговор: „Си оставив седум илјади мажи, кои не ги свиткаа колената пред Ваал.“ 
[5] Така и во сегашно време има еден остаток избран по благодат. 
[6] Но, ако е по благодат, не е веќе по дела, зашто тогаш благодатта не би била благодат. Ако, пак, е по дела, тоа веќе не е благодат; зашто инаку делото не би било веќе дело. 
[7] И што тогаш? Израил не го доби она што го бараше; избраните, пак, го добија, а другите се закоравија, 
[8] како што е напишано: „Бог им даде дух што не чувствува: очи да не гледаат и уши да не слушаат, сѐ до денешниов ден.“ 
[9] И Давид вели: „Трпезата нивна да им биде стапица, клопка, соблазна и от­плата; 
[10] да им се замрачат очите нивни за да не гледаат, и грбот нивни да им се свитка засекогаш.“ 
[11] Ви велам пак: зар се сопнаа за да паднат? Не! Но со нивниот престап дојде спасението за незнабошците, за да се возбуди во нив ревност. 
[12] Ако, пак, нивниот престап значи богатство за светот, и нивниот намален број – богатство за незнабошците, колку повеќе ќе значи нивната потполност.

https://pmz.mk/dnevno-pravoslavie/poslanie-na-svetiot-apostol-pavle-do-rimjanite-112-12/