Црквата во Антиохија

[19] А оние, што се беа распрснале по­ради гонењето до кое дојде по убиството на Стефан, стигнаа сѐ до Феникија, Кипар и Антиохија, и никому не му го проповедаа словото, освен на Јудејците. 
[20] А некои од нив – Кипрани и Ки­ри­нејци, штом пристигнаа во Антиохија, почнаа да им проповедаат и на Ели­ни­те, навестувајќи го Евангелието на Гос­пода Исуса. 
[21] И раката Господова беше со нив, та голем број луѓе поверуваа и се обратија кон Господа. 
[22] Веста за тоа дојде до ушите на црквата ерусалимска. И тогаш го испратија Варнава да оди во Антиохија. 
[23] А тој, кога пристигна, ја виде благодатта Господова, се зарадува, и ги бод­реше сите да пребиваат во Господ со непоколебливо срце. 
[24] Тој беше добар човек и исполнет со Дух Свети и вера. И значително мнош­тво луѓе се припои кон Господ. 
[25] Потоа, Варнава тргна за Тарс да го бара Савле. 
[26] И кога го најде, го доведе во Анти­охија. И цела година тие се собираа во црквата и поучуваа големо мноштво лу­ѓе. Во Антиохија за прв пат ги нарекоа учениците христијани. 
[27] А во тоа време слегоа од Ерусалим во Антиохија некои пророци. 
[28] И еден од нив, по име Агав, прет­скажа преку Духот дека по целата вселена ќе настане голем глад. И токму таква голема и настана во времето на царот Клавдиј. 
[29] Тогаш учениците решија, секој, колку што има, да испрати за поткрепа на браќата, што живееја во Јудеја. 
[30] Тоа го направија, така што го пра­тија собраното до старешините преку Варнава и Савле.

https://pmz.mk/dnevno-pravoslavie/dela-na-svetite-apostoli-od-svetiot-apostol-luka-1119-30/