[6] А не е можно словото Божјо да из­неверило: бидејќи не се Израил сите оние што се од Израил. 
[7] Ниту, пак, се сите потомци Авра­амови, затоа што се негови чеда; но ре­чено е: „Од Исак потомството ќе се нарече со твое име.“ 
[8] Односно, не чедата на телото се чеда Божји, туку чедата на ветувањето ќе се признаат како потомци. 
[9] Бидејќи зборовите на ветувањето се овие: „Во тоа време ќе дојдам и Сара ќе има син.“ 
[10] И не само таа, но и Ревека, која на­еднаш зачна од Исак, нашиот татко, 
[11] зашто, уште додека не се беа родиле близнаците и сѐ уште ништо не беа на­правиле, добро или лошо, за да остане така како што Бог по избор одредил, 
[12] не заради делата, туку заради Оној Кој повикува, ѝ беше речено: „По­стариот ќе му служи на помладиот“, 
[13] како што е напишано: „Јаков го возљубив, а Исав го намразив.“ 
[14] Што да речеме пак? Зар има не­правда во Бога? Никако! 
[15] Зашто Тој му рече на Мојсеј: „Ќе покажам милост кон оној што ќе го по­милувам, и сожалување кон оној што ќе го сожалам.“ 
[16] И затоа, изборот не зависи од оној кој пожелува, ниту од оној кој трча, туку од Бога, Кој покажува милост. 
[17] Зашто Писмото му вели на фара­онот: „Токму за тоа те издигнав, за да ја покажам над тебе Својата моќ и името Мое да биде проповедано по целата земја.“ 
[18] Па така, му искажува милост кому што сака, и го закоравува кого што сака.

Божјиот гнев и Божјата милост

[19] Но ти секако ќе ми речеш: „А зош­то тогаш уште нѐ кори?“ А кој може да се спротивстави на Неговата волја?

https://pmz.mk/dnevno-pravoslavie/poslanie-na-svetiot-apostol-pavle-do-rimjanite-96-19/